Wandelen door de Kaapse bossen

Wandelen door de Kaapse bossen

Daar stonden we dan. In de gietende regen… klaar voor onze tocht van 20 km door de Kaapse Bossen. Klaar voor de start, af! De regen hield ons niet zomaar tegen om een hele mooie tocht te kunnen maken. Later die dag zouden we juist beloond worden voor ons doorzettingsvermogen.

Het oorspronkelijke plan van deze dag was om te gaan wandelen in Limburg, ter voorbereiding op onze vakantie naar Oostenrijk. Echter hadden we de dag daarvoor 40 km gefietst en hadden we beiden niet zo’n zin om dikke twee uur in de auto te zitten. Soms moet je gewoon even schakelen en het roer omgooien, dan word je soms positief verrast.

Terug naar onze wandeltocht door de Kaapse Bossen. Het begon dus een beetje regenachtig, maar als je onder een dikke bomendeken wandelt merk je er eigenlijk vrij weinig van. Even later werd het dan ook al snel droog en werden we meteen verrast door prachtige zonnestralen die op een klein open weilandje viel. De varens drupten nog na en de damp kwam van het mos af. De natuur haalde weer even diep adem en het voelde alsof we in een sprookjesbos wandelen. Dat gevoel werd nog even extra versterkt toen er een ree over het pad hupste. Wauw!

Onderweg liepen we over smalle paadjes en bruggetjes met hier en daar een obstakel zoals een omgevallen boom. Doordat we in de regen gestart waren, kwamen we bijna niemand tegen onderweg. Heerlijk om het bos helemaal voor jezelf alleen te hebben. De bessenplanten stonden volop in bloei, wat zo mooi is om te zien. We lasten een kleine pauze in om een plakje bananenbrood te eten maar zette onze tocht al snel voort om de nodige kilometers te kunnen maken.

Langzaam werd het landschap steeds heuveliger. Even mijn kuiten flink aan het werk zetten. Dat mag ook wel, want als alles goed gaat kunnen we in september naar Oostenrijk toe! Alle heuveltjes zijn dus welkom. Het heeft ook altijd wel iets magisch als je bovenaan een heuvel staat, dan ben je extra trots. Om het af te maken, stond er bovenaan ook nog een mooi bankje waarop we heerlijk geluncht hebben in het zonnetje. Een stukje chocola als toetje en daarna konden we weer door, we waren namelijk al op de helft!

Op de website waar we de route gevonden hadden, stond ook een plaatje van een uitkijktoren. Nu konden we op het routekaartje zelf niet zo goed zien of we hem tegen zouden komen onderweg, maar we hadden geluk! Uitkijktoren De Kaap is een prachtige houten uitkijktoren van wel 25 meter hoog. Vanaf boven kon je zelfs Utrecht zien liggen! Er waren mensen bij met een verrekijker en speurden de skyline af naar de dom. Dus mocht je nog plek over hebben in je rugzak, dan is een verrekijker voor zo’n plek echt een aanrader.

We liepen nog even door om een iets rustiger pauze plekje te vinden waar we genoten van een Clif Bar. Serieus, dit zijn echt mijn favoriete wandel- of fietssnacks. Ze vullen goed en zijn vooral mega lekker, vooral de pindakaas smaak haha. Via de rand van Doorn liepen we terug naar de parkeerplaats. Het leek even alsof we iemands achtertuin inliepen, maar er was nog een inimini paadje die daarvoor naar de weg liep. Soms twijfel je wel even over je kaartlees skills…

Ongeveer vijf uurtjes later kwamen we weer bij de auto aan. Hup de wandelschoenen uit en even uitpuffen met een laatste stukje chocolade. Wat was het een mooie tocht door de Kaapse bossen! Overal is alles groen en redelijk dichtbegroeid. De bomen zijn heel erg hoog, waardoor je af en toe even het gevoel hebt alsof je in Duitsland of Luxemburg loopt. Dit is echt een heel mooi stuk Utrechtse Heuvelrug! Dus vul je rugzak en trek de natuur in!

Liefs,
Eline

Volg:
Delen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *