Vlieguren

Vlieguren

Het moment waarop je langzaam je tas uitpakt en alles wat je nodig hebt op tafel legt. Laptop, camera, fel gekleurd notitieboek en een pen. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Het kriebelt en bruist. Ik kom in een flow en zowel de uren op de klok als mijn vingers over het toetsenbord vliegen voorbij. Zin om aan de slag te gaan. Ideeën werkelijkheid laten worden.

Ondertussen wordt mijn bananenbrood geserveerd, nog knapperig en warm. Degene die bedacht heeft dat je bananenbrood even kunt roosteren is wat mij betreft echt geniaal. Een dampende kop gember en tijm thee staat naast me. Nog even flink blazen en de kruidige smaken verwarmen me. Ik zet het raam open en ik word verrast door een licht koel briesje. Het speelt met mijn haar terwijl ik langzaam aan het werk ga.

Mijn vingers glijden over het toetsenbord. De woorden vloeien en meerdere artikelen krijgen langzaam vorm. Ideeën voor een groter platform voor Foodies beginnen te bruisen. Nijmegen, Groningen, Breda, niets is te gek. Instagram werkt me tegen, dan maar weer artikelen schrijven. Mijn handelingen tijdens het kokkerellen terughalen en uitwerken. Het voelt net alsof ik weer in de keuken sta. Het genot van het snijden van de courgettes, het opbouwen van de lasagne en daarna die eerste hap. De kaas die nog aan de vork kleeft en lange slierten achterlaat. Dat probeer ik te vangen en te verwoorden. Zodat degenen die het strakjes lezen precies begrijpen wat koken met me doet.

Ik snoep mijn bananenbrood op tot op de laatste kruimel en de thee tot op de laatste slok. Ik zit aan een lange tafel, maar voel me toch helemaal thuis tussen de planten. Ondertussen kijk ik naar stelletjes die samen koffie drinken en fantaseer ik over hoe ze elkaar zouden kennen. Wat is hun verhaal? Eerste date? Of al twee jaar samen? Komen ze uit Eindhoven of zijn ze misschien wel op vakantie?

Anderen lezen een boek uit de boekenkast. Hoe leuk is het dat cafés dat nog doen. Een soort mini bieb, gewoon zodat je je meteen thuis voelt. Lekker een kopje koffie bestellen en jezelf verliezen in een van de boeken. Misschien ontdek je wel een geheel nieuw genre. Bladzijde voor bladzijde verslind je de verhalen en komen de karakters tot leven.

Als ik op de klok kijk zie ik dat er al uren om zijn gevlogen. Ik type nog snel de laatste woorden op papier zodat ze niet in mijn hoofd blijven spoken. Met een glimlach klap ik mijn laptop dicht en stop ik alles zorgvuldig weer in mijn tas. Als ik bij de kassa aankom weten ze precies waar ik gezeten heb en wat ik had besteld. Ik wens haar een fijne avond en er verschijnt een glimlach op haar gezicht. Een geluksmomentje voor haar, terwijl het mij eigenlijk geen moeite heeft gekost.

Ik fiets met een uitgelaten gevoel naar huis. Ik kies de route door het park, want van al dat groen word ik enorm zen. Hoe het licht door de bladeren schijnt verwondert me iedere keer weer. Vandaag flowde ik, bruiste het van ideeën en woorden. Kreeg ik ze allemaal op papier gezet en heb ik zin om morgen weer aan de slag te gaan. Mijn onderneming uitbouwen en fijne momentjes sparen. In een boek dat ik nu aan het lezen ben stond dit geciteerd: “Geluk vind je niet door te zoeken, maar door te leven.” Dat inspireerde me enorm en wordt een verhaaltje voor de volgende keer, maar ik wilde hem niet aan jullie ontnemen. Geluk vinden door te leven.

Liefs,
Eline

Volg:
Share:

4 Reacties

  1. augustus 2, 2019 / 4:43 pm

    Klinkt als een heerlijke (mid)dag en zo fijn geschreven! Het laatste citaat vind ik ook inspirerend, dank je wel 🙂

  2. augustus 4, 2019 / 7:49 pm

    Ik vind dit zo heerlijk om te lezen!!!! <3

    • dosisgeluk
      Auteur
      augustus 4, 2019 / 9:22 pm

      Ahww dat is zo’n groot compliment!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *