Uitwaaien op Terschelling

Uitwaaien op Terschelling

Waar ga je heen tijdens een storm? Juist, Terschelling… Even uitwaaien werd misschien iets meer dan alleen maar uitwaaien. Het werd zelfs nog even spannend, konden we wel het eiland af?!

Eventjes ertussenuit, op de pauzeknop drukken. Dat was het doel van ons weekendje weg naar Terschelling. Hoe hadden wij kunnen weten dat we midden in een storm terecht zouden komen? Gelukkig hadden we een heel knus huisje geboekt, genaamd Florizand. Een soort mini paradijsje waar we ons het hele weekend fijn terug konden trekken.

Dag 1, hallo zonnestralen

We werden begroet door het zonnetje op de veerboot waardoor we het eerste uur heerlijk buiten doorbrachten. Mijn tip: neem een vroege boot, dan ben je alle chaotische toeristen voor en heb je rustig de tijd om het eiland te verkennen. Boodschapjes werden gedaan, een luxe lunch bereid. Daarna brak de zon volledig door en gingen we heerlijk op pad. Wandelen door de prachtige natuur van Terschelling, en mijn innerlijke kind kon het niet laten om niet op de schommel te klimmen.

Heerlijk om die angsten en zorgen los te kunnen laten. Gewoon even zorgeloos schommelen in de wind. De zeelucht heeft echt iets helends, je voelt je simpelweg altijd beter.

Dag 2, erop uit

Een uitgebreid ontbijt, wie houdt er nou niet van? Voor mij als foodie is dat ultiem genieten. Toen ik langs de Blokker liep na het boodschappen doen, kon ik het niet laten om toch een melkopschuimer mee te nemen. Dat maakt het net helemaal af. Havercappuccino, eitje, avocado en een bakje yoghurt. Met een goede bodem gingen we op pad, op naar West Terschelling.

We liepen naar een uitzichtpunt waar je de vuurtoren goed kon zien, shopten wat en ploften neer in de beroemde standtent De Walvis. Daar maakten ze zich al klaar voor de komende storm. Gek hoe het opeens kan komen opzetten, terwijl er eigenlijk nog niets te zien was.

Eenmaal terug in ons knusse huisje keken we heel veel films, lazen we tijdschriften en hoorden we de storm langzaam aan kracht toenemen. Wauw wat kan het waaien zeg! De wind raasde om ons huisje heen, de veerboten werden gecanceld, werd het dan toch nog spannend…

Dag 3, binnen blijven

Op zondag brak de ware storm los. Het forceerde ons om knus binnen te blijven, te vertragen en tot rust te komen. Even geen lange wandelingen, fietstochten of andere activiteiten. Nee, gewoon lekker in bed liggen met een ontbijtje.

Toch zijn we er uiteindelijk lekker op uit gegaan. Tegen de wind in liepen we naar het dorp. Soms voelde het letterlijk alsof we van de weg af zouden worden geslingerd. Gelukkig ploften we al snel neer bij een super leuke koffiebar Pura Vida, echt mijn favoriete plek van heel Terschelling. Het personeel was super lief, het eten super lekker en het deed me denken aan mijn reis naar Portugal vorig jaar. Het heeft een speciaal plekje in mijn hart en ik kan niet wachten om er ooit nog terug te gaan. Hoe leuk zou het zijn om hier een seizoen te werken in de zomer, heerlijk!

Tussen de regenbuien in, gingen we snel naar huis. Uit eten werd binnen blijven met heerlijke vega burgers. Was ik even bij dat we overdreven veel boodschappen hadden gedaan! We kropen lekker op de bank en keken wat Netflix. Een heerlijke dag waarop eigenlijk helemaal niets hoeft.

Dag 4, toch naar huis

Omdat we echt even helemaal tot rust wilden komen, hadden we al t/m maandag geboekt. Dat is maar goed, want op zondag vaarden er helemaal geen boten meer! Als resultaat zaten we op een overvolle veerboot terug naar het vaste land, maar achteraf gezien mochten we helemaal niet klagen. We zaten in ieder geval niet vast.

Door alle vertragingen hebben we gewoon gezellig extra in een koffie tentje gezeten, kwam er weer nieuwe inspiratie in me op wat ik heb uitgewerkt en hadden we een extra reden om uit lunchen te gaan. Het was misschien een andere vakantie dan gepland. Lange strandwandelingen zaten er niet in zonder gezandstraald te worden, maar toch heb ik genoten. Je werd geforceerd om in het moment te leven en te luisteren naar moeder natuur.

Terschelling heeft me zo verrast. Het was het derde eiland wat ik bezocht, maar misschien vind ik dit stiekem wel de mooiste tot nu toe. Het is voor mijn gevoel veel rustiger dan op Texel en ik kwam er simpelweg helemaal tot rust. Terschelling straalt een bepaalde kalmte uit die ik nog niet op veel plekken heb ervaren. Ik kan niet wachten om nog een keer terug te komen en het eiland verder te mogen ontdekken!

Liefs,
Eline

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *