Turen in de verte

Turen in de verte

Daar zit ik dan, aan de Waalkade op een grote kei in het zand met een laptop op schoot waar ik nauwelijks iets op zie vanwege de zon. Het is een paar dagen voor de Vierdaagse en ik zit hier gewoon lekker op het strand. Gewoon te turen in de verte.

Gedachtes bleven in me opkomen dus nadat ik mijn boek al minimaal vijf keer had weggelegd om mijn hoofd de vrije loop te laten, besloot ik om toch maar mijn laptop uit mijn tas te halen. Het liefst had ik alles lekker op papier gezet, maar ja die hele stapel notitieboekjes liggen nog thuis en een pen had ik al zeker niet in mijn tas zitten. Toch wel handig al die apparaten van tegenwoordig.

Maar goed, gewoon een beetje te turen in de verte. Een beetje tot rust komen na weer een weekend werken op een festival. Super vet, maar daarna heb ik altijd even een momentje voor mezelf nodig. Weer even mentaal opladen. Dus hier zit ik dan, voordat mijn camera uit mijn tas haal om een fotoshoot te houden met de foodtruck voor nieuw promotiemateriaal.

Het zijn me de maanden wel geweest. Ik verhuisde naar mijn eigen studio, dit keer voor het echie. Ik kocht nieuwe meubels, al mis ik nog steeds een lekkere bank en eet ik nauwelijks aan mijn eettafel omdat mijn vensterbank veel te lekker zit. Ik studeerde af na een heel gek jaar met een wisseling van studie, stages en heel veel onrust. Ik vond rust op mijn stageplek waar ik gelukkig mocht blijven werken. Ik wisselde meerdere keren van bijbanen en combineer er op dit moment iets te veel dan dat goed voor me is. Gelukkig komt daar na zomer wel verandering in.

Wat dat gaat worden weet ik nog niet. Ik ga voorlopig op hele leuke avonturen met de foodtruck waar ik in werk, waaronder Denemarken. Iets waar ik enorm veel zin in heb. Inmiddels voel ik me al een echte kampeerster want ik heb gewoon meerdere tenten opgezet en neem ik niet eens meer de moeite om meerdere outfits mee te nemen. Je draagt gewoon bijna de hel week dezelfde outfit, het ruikt na het werken toch allemaal naar frituur, hummus en bier. Niks aan te doen.

Het is heerlijk om hier gewoon even te zitten, alleen met je eigen gedachtes. Ze komen en ze gaan. Vrede hebben met je eigen gedachtes, dat is nog niet eens zo gemakkelijk. Vaak speelt mijn innerlijke bitch op om even onrust te stoken. Gelukkig blijft ze nu weg en geniet ik. Van het alleen zijn, van de muziek die door mijn oortjes galmt en van het boek dat ik vanmiddag gekocht. Wegdromen en turen in de verte, alles is oké. Dus lieve mensen: geniet en koester dit soort momentjes voor jezelf. Ze zijn kostbaar.

Liefs,
Eline

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *