Top

Gehurkt zit ik op de grond. In mijn ene hand heb ik een schaart vast en met mijn andere hand probeer ik krampachtig alle bloemen bij elkaar te houden. Het is lastiger dan gedacht. Het is een proces van steeds maar weer evalueren zodra je een nieuwe steel hebt doorgeknipt. Wat nu? Iets groens, een bloem, hoog of laag, veel sprietjes of juist delicaat?

Ik bevind me in een pluktuin met mijn vingers in het groen. Na een week ziek in bed te hebben gelegen, had ik wel even behoefte aan natuur om me heen. De instructies waren simpel: je mag 15 bloemen plukken, het liefst boven een uitschieter afknippen en maak er maar wat moois van. Het was nog behoorlijk druk. Jong en oud liepen al speurend door de pluktuin op zoek naar mooie stengels en sprietjes voor in hun boeket. Af en toe zie je mensen naar elkaars boeket gluren, hoe doen zij het?

In het begin is het een beetje onwennig. Eigenlijk had ik geen flauw idee waar ik mee bezig was. Ik begon maar met een lange dunne spriet, zodat ik daarna wat kon afwisselen met kortere en vollere bloemen. Een kleurenpatroon had ik niet echt in mijn hoofd, alleen dat ik het niet al te bont wilde maken. Zie je, sommigen oudere vrouwen liepen er dan rond met alleen maar paarse bloemen en dat doet me dan toch een beetje aan een oude heks of kattenvrouwtje denken.

Maar goed, terug naar de bloemen. Inmiddels had ik al wel vijf rondjes door de tuin gewandeld en misschien zes bloemen afgeknipt. Het leek wel rocket science. Even komt dat perfectionisme bovendrijven. “Hallo, je wilt wel een goed bij elkaar passend boeket.” Maar al snel liet ik die zorgen varen, want tja… het blijft toch een veldboeket. Anders kan ik net zo goed in de supermarkt een gelikt boeket kopen, maar wat is de lol daarvan?

Uiteindelijk verlaat ik pluktuin Zuilen met een boeket van 12 verschillende bloemen en stengels. Genoeg is genoeg, bovendien heb je op een gegeven moment echt geen flauw idee meer wat er nu nog bij moet. Het was een hele bijzondere ervaring, een klein stukje oase aan groen middenin de stad waar je echt even het gevoel hebt te ontsnappen aan de drukte. Om je honger te stillen of nog even extra te genieten van het idyllische plekje, is er een knus houten huisje waar je koffie, thee en allerlei lekkere dingetjes kunt oppeuzelen aan de waterkant. Hoe heerlijk is dat!

Het bezoeken van een pluktuin zet alles even in een ander perspectief. Je focus veranderd en je bent ook nog duurzaam bezig. Iets mee naar huis nemen wat je zelf geknipt hebt. Pluktuin Zuilen is onderdeel van Utrecht Natuurlijk en is alleen geopend op zondagochtend, maar ga vooral op zoek naar een bloementuin bij jou in de buurt!

Liefs,
Eline

Comments:

  • juli 14, 2020

    Wat een leuk idee zo’n bloementuin waar je een plukboeket kan samenstellen. Wat ik zo kan zien van jouw boeket op de foto’s ziet het er heel vrolijk en mooi uit!

    reply...
  • juli 23, 2020

    Jammer dat die zo ver weg is ik zou er graag een rondje foto’s maken (en ook betalen om zonder bloemen te vertrekken dat leeft niet lang bij mij). Misschien toch eens rondkijken naar zoiets. Fijne tip en mooie foto’s van je.

    reply...

post a comment