Even terugtrekken in de bossen van Schaijk

Even terugtrekken in de bossen van Schaijk

Hoe beter ik naar mezelf leer te luisteren, hoe groter mijn drang naar de natuur wordt. Zeker nu het lekker fris is buiten, dan ruikt het bos eigenlijk het lekkerst. Toen een vriendinnetje vroeg of ik bij haar langskwam in haar boshuisje kon ik zeker geen nee zeggen!

De afgelopen maanden lijkt het wel weer alsof de tijd vliegt. Ik rolde van de ene baan in de andere, werkte aan zzp opdrachten en eigenlijk was het dan nog niet genoeg. Ik reisde van de ene stad naar de andere stad, maar vergat af en toe even een ademmomentje te nemen. Want hoe leuk het reizen allemaal ook is, het is simpelweg ook gewoon heel vermoeiend.

Dus stapte ik weer eens in de auto (ja, ja ik kan het nog steeds!) en ging ik op weg naar Schaijk. We hadden afgesproken bij De Boshut, een super schattig café midden in het bos. Onderweg vloekte ik een paar keer toen er geen ruimte werd gegeven tijdens het ritsen en sloeg ik ergens de verkeerde weg in. Maar na een keertje draaien en het inrijden van een smal bosweggetje, kwam ik toch echt aan bij De Boshut.

Daar stond lieve Paula al op me te wachten en nadat ik mijn bergschoenmonsters aan had gedaan, konden we heerlijk op pad. We wandelden langs een natuurbegraafplaats en wauw wat was dat prachtig. Nu klinkt het misschien heel depri, maar ik vond het echt een magische plek. Ik had daar eigenlijk nog helemaal niet over nagedacht, maar ik werd echt geraakt door het hele idee van terug de natuur in gaan. Overal stonden mooie boomstronken en het was er vooral heel vredig en fijn. Niet zo grauw als op begraafplaatsen waar ik in de stad kom.

Eenmaal uitgewandeld en uitgehongerd, stapten we De Boshut binnen. Ik ben echt een beetje verliefd geworden op deze mooie plek. We zochten een plekje op naast het knapperende haardvuur, waarna we een lekkere chai latte bestelde en nog eens flink doorkletsten. We voerden zulke mooie en diepe gesprekken, waar ik echt door geraakt werd. Ik heb me vorig jaar best wel verdwaald gevoeld, maar nu zie ik toch weer nieuwe kansen en mogelijkheden. Er liggen nog hele mooie plannen voor me.

Een beetje ontroerd en betoverd namen we van elkaar afscheid. Het was zo’n bijzondere dag. Ik zou dolgraag wat langer in de natuur willen blijven of de omgeving van Schaijk willen ontdekken. Het voelt er echt heel bijzonder!

Liefs,
Eline

Volg:
Delen:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *