Mind

Doei vervelend stemmetje

Oh wat heb ik je vaak gehoord en oh wat ik heb je vaak geloofd. Dat ene vervelende stemmetje je hoofd dat steeds maar weer kritiek levert. Ik heb haar zelfs een naam gegeven, mijn innerlijke bitch. Toch heb ik geleerd dat dat vervelend stemmetje niet altijd de waarheid verteld.

Heel lang heb ik iedere ochtend gedacht toen ik in de spiegel keek, die broek maakt je echt dik. Dat jurkje kan je niet aan, die is echt niet flatterend. Shoppen was al helemaal een crime en met name broeken passen. Iedere winkel heeft weer een andere maat en zodra ik een maatje groter moest pakken, sloeg de paniek weer toe. Waarom pas ik hier niet gewoon in?

Misschien komt het door de leeftijd, misschien geef ik er gewoon minder om. Maten zijn maar gewoon patronen waar stof uit wordt geknipt. Dat zegt helemaal niets over jou als persoon. Zit mijn broek strakker? Ja ik heb me ook gewoon uit de naad gesport voor de marathon en in de sportschool. Spieren hebben ook een beetje plek nodig. Ik wil niet meer iedere ochtend staan kijken en allerlei rotopmerkingen naar mijn eigen hoofd gooien. Zo zou ik nooit tegen een vriendin staan te praten, dus dan waarom wel tegen mezelf?

Dat was de vraag waar ik de laatste tijd steeds meer mee aan de slag ben geweest. Waarom praat ik zo tegen mezelf en hoe kan ik dat veranderen? Ik ging mijn gedachtes observeren en proberen te draaien. Ik ging me focussen op de lichaamsdelen die ik mooi vond en de momentjes op de dag die wel goed gingen. Dit was echt niet makkelijk, het leek wel topsport. Maar toch merk je wel verschil. Ik wil mijn tijd nu niet meer verdoen door te blijven draaien, door me onzeker te voelen en mijn avonden te laten verpesten met vriendinnen omdat ik me ongemakkelijk voelde en mezelf continu vergeleek.

Toen ik stopte met mijn studie was het wel genoeg. Ik wilde niet langer luisteren naar dat onzekere stemmetje. Ik wilde mijn hart volgen en gewoon de dingen doen waar ik super veel energie van kreeg. Zeker toen ik laatst mijn eerste business meeting had. Wow wat vond ik dat spannend, maar ik weet steeds beter waar mijn kracht ligt dus dat kan ik dan ook uitstralen. Ik sleepte de deal gewoon binnen en wauw wat was ik trots! Ik kan het dus wel en anderen zien dat ook. Door al die enge dingen te doen, ging ik steeds meer in mezelf geloven en nu is Foodies Eindhoven gewoon mijn bedrijfje geworden! Vooraf waren er zo veel twijfels. Ik heb helemaal niet genoeg klanten, ik ben niet goed genoeg, wat ga ik dan precies doen? Maar eigenlijk maakt dat allemaal niet uit. Ik maak een keuze die ontzettend goed voelt en ik mag nu juist als ondernemer op ontdekkingstocht. Ik mag nu gaan kijken waarin ik me verder wil ontwikkelen. Ik kan nu juist allerlei kansen grijpen en mezelf profileren wat eerst nog niet kon. Dat twijfelstemmetje zal ik eens het tegendeel bewijzen.

En dat is misschien wel de juiste instelling. Doordat ik al die succeservaringen heb opgedaan en steeds liever ben voor mezelf, ga ik ook echt in mezelf geloven. Ik steek mijn aandacht nu veel liever in al die positieve dingen, dan in de negatieve. En dat is een heel lang proces, want ik weet ook dat als ik weer in het negatieve blijf hangen, ik te veel hooi op mijn vork heb genomen. Dat bitchy stemmetje komt juist naar boven als ik even niet lekker in mijn vel zit of als ik te veel gepland heb. Zie je nou wel? Maar daar ben ik me nu steeds meer bewust van, waardoor ik dan juist rust ga pakken. De volgende dag voel ik me weer goed en kan ik weer aan de bak.

Het is net een beetje als dansen. Dat negatieve stemmetje wil de leiding pakken, ik ben weer even zoekenden naar de pasjes maar dan heb ik de vrolijke maat weer gevonden en kan ik weer verder dansen zoals ik wil. Ik heb de leiding over mijn eigen leven en vooral over mijn gedachtes. Ik ben vriendschap aan het sluiten met mezelf en dat is misschien wel mijn meest kostbare vriendschap in mijn hele leven.

Hebben jullie ook last van die innerlijke bitch? Of hebben jullie net als ik al vriendschap gesloten met jezelf?

Liefs,
Eline

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Reggy
    december 1, 2018 at 11:51 am

    Wat heb je dit weer mooi opgeschreven Eline!!😘

Leave a Reply