De eerste zonnestralen

De eerste zonnestralen

Om half zes ging de wekker, om zes uur zaten we in de auto met een gevulde rugzak op weg naar een van mijn nieuwe favoriete wandelplekken. Klaar om de eerste zonnestalen in ons op te nemen en op te staan met de natuur.

Een buitenmens ben ik denk ik altijd al geweest. Ik wandel liever dan dat ik met de auto ga en al sinds ik klein was ging ik mee de bossen in. Bergen, meren, bossen, het maakt niet uit. Geef mij groen en ik kom helemaal tot rust. Tijdens een van onze fietstochten kwamen we langs een enorm fort waar ons fietspad dwars doorheen liep. De omgeving was werkelijk waar prachtig, dus besloten we hier heel snel terug te komen voor een wandeling. Dat het ochtendwandeling werd om de zonsopgang te bekijken hadden we allebei niet gedacht. “Daag me niet uit want ik doe het hoor”, werd een moment waardoor we beiden niet meer terug konden.

De volgende ochtend gingen we op pad, nog in het donker. Terwijl we dichterbij komen, hoor je steeds meer vogeltjes fluiten. Samen met de natuur sta je op. Bij de parkeerplaats zien we moedereend met haar jongen het water in duiken, klaar voor de eerste zwemtocht van de dag na een goede nachtrust. Ook wij worden steeds meer wakker door de frisse ochtendlucht en beginnen met goede moed aan onze wandeling.

Deze leidt ons langs smalle paadjes waar de druppels nog aan de grassprieten hangen. Het poortje klapt hard achter ons dicht als we verder lopen. Verrast door de stilte die er nog hangt terwijl we in de verte de lucht langzaam zien verkleuren nu de zon opkomt. We wandelen verder langs nieuwe paden, kronkelend door de bossen en weilanden. Het doet me een beetje denken aan thuis en het raakt me. De rust, kalmte en puurheid die van het moment afstraalt.

Zo wandelen we een tijdje door tot onze buik echt begint te knorren en we ploffen neer op een bankje. Onderweg hebben we alleen in de verte een mede wandelaar zien lopen. Het is inmiddels zeven uur en langzaam komen de eerste fietsers af en toe voorbij. De bak overnight oats wordt uit de rugzak getoverd en samen zitten we te genieten in het zonnetje. Bewoners uit het dorpje laten hun hond uit en we komen de eerste wandelaars tegen. Je ziet ze glimlachen om het tafereel dat ze zien. Alleen al daardoor geniet je nog een beetje meer. Het is best een beetje bijzonder wat we doen. Zelfs een beetje gek misschien. Maar met zo’n prachtige zonsopgang is alles een cadeautje.

We wandelen nog wat, lachen om onze grapjes en komen dan helemaal opgeladen weer terug bij het beginpunt aan. Onderweg naar huis zijn we allebei nog aan het nagenieten van onze vroege tocht die een beetje uit gekkigheid was ontstaan. Het opent een nieuwe wereld voor je, waar je je als vroege vogel bevoorrecht voor voelt. Het is zo prachtig en het ligt zo voor je neus, je moet er alleen maar even wat eerder voor opstaan.

De volgende stap? Een thermosfles kopen zodat we ook tijdens het wandelen een kop koffie of thee kunnen drinken. Eenmaal thuis ligt er nog een plakje bananenbrood op ons te wachten en maken we een grote cappuccino voor onszelf. Een beloning voor het harde werk. Om negen uur gaan we beiden aan de slag, genietend van het feit dat we er al een prachtige ochtend op hebben zitten. Dus wil je echt wat moois zien, zet je wekker dan eens wat eerder en ga op pad. Geniet van die eerste zonnestralen op je gezicht en onthoud: het leven is een groot avontuur.

Liefs,
Eline

Volg:
Share:

5 Reacties

  1. april 12, 2020 / 6:49 am

    Prachtig geschreven. Zalig zo’n wandeling. Helaas krijg ik mijn man nooit zo gek om zo vroeg op pad te gaan. Maar samen wandelen is het fijnste wat er is.

  2. april 13, 2020 / 10:51 am

    Wat heerlijk! Ik ga sinds kort ook elke ochtend wandelen. Zo’n fijn begin van de dag!

  3. april 13, 2020 / 11:11 am

    Wat gaaf zeg! Mooi geschreven ook. Brengt me wel ook op ideeën, heerlijk die rust.

  4. april 13, 2020 / 11:31 pm

    Wat een heerlijk gevoel om dit te lezen! Nu tijdelijk in quarantaine, maar wanneer vrijdag weer een beetje naar buiten mag, gelijk weer wandelen in het bos. Herken me zo in wat je vertelt, heel fijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *