Top

Terwijl ik nog onwennig op mijn nieuwe fiets stap, voel ik de zenuwen door mijn lijf jagen. Niet alleen stap ik weer voor het eerst op een mountainbike, ik doe dit samen met tien andere vrouwen. Allemaal met hetzelfde doel: crossen door de bossen.

Vrouwen kunnen ook stoer zijn

Oprichtster Janine van Dutch Outdoors heeft maar een missie: actieve outdoor trips organiseren voor vrouwen zoals jij. Je maakt onderdeel uit van een sportieve maar vooral ook hele gezellige community waar iedereen kan aanhaken. Alle mountainbike lessen worden tot in de puntjes verzorgd. Er staat een leenfiets voor je klaar, een appgroep om je mede-cursisten alvast te ontmoeten en een uitgebreide lijst met tips, waardoor je met een gerust hart van start kan gaan. Je hoeft alleen nog maar op de fiets te stappen.

Tijdens onze cursus in de corona tijd, is de groep opgesplitst in tweetallen en gaat ieder tweetal met een instructeur op pad. Allemaal coronaproof dus!

De route op

Zadel afgesteld, helm vastgeklikt, banden gecheckt, daar gaan we dan. We beginnen met een techniek ronde, waar we de eerste kneepjes leren van het schakelen en remmen. Belangrijk als we de route op gaan straks. Veiligheid staat altijd voorop. Langzaam vinden we ons vertrouwen op de mountainbike, het is toch heel wat anders dan de racefiets. Vooral het schakelen is opeens weer heel anders en ook het voorblad wordt niet vergeten. Na een uurtje te hebben geoefend mogen we dan eindelijk de route op. Tussen alle modderige mannen scheuren opeens twee stoere vrouwen. Pas maar op mannen, we halen jullie zo in.

De route begint makkelijk. Alles is nog redelijk vlak, geen al te scherpe bochten. Eest maar even wennen aan ons nieuwe terrein. Ondertussen krijgen we verschillende aanwijzingen en doen we wat rem oefeningen. Niets is zo belangrijk dan plotseling en gecontroleerd kunnen remmen. We moedigen elkaar aan, dat is de kracht van het samen fietsen met andere vrouwen. We kennen elkaars spoken, die we nu samen overwinnen.

Een uur later beginnen de beentjes leeg te raken en onze magen te knorren. We fietsen weer terug naar het startpunt, waar we op het laatste moment nog een groepje mannen kunnen inhalen. Dat hebben we mooi meegepakt. Euforisch en trots stappen we later weer de auto in onderweg naar huis. We zwaaien elkaar uit en warmen thuis weer op met een warme kop koffie. We kunnen niet wachten tot we volgende week weer mogen.

Inmiddels heb ik nog twee lessen te gaan, vandaar dat ik deze reeks in twee delen opsplits. Zo neem ik jullie mee op mijn avontuur en kan ik jullie straks vertellen wat ik allemaal geleerd heb! Lekker crossen door de bossen.

Liefs,
Eline

post a comment